خدایا چرامن؟

آرتور اشی (Arthur Ashe) قهرمان افسانه ای تنیس ویمبلدون به خاطر خون آلوده ای که در جریان یک عمل جراحی در سال 1983 دریافت کرد، به بیماری ایدز مبتلا شد و در بستر مرگ افتاد. او از سراسر دنیا نامه هایی از طرفدارنش دریافت کرد.

یکی از طرفدارانش نوشته بود: «چرا خدا تو را برای چنین بیماری دردناکی انتخاب کرد؟» آرتور در پاسخش نوشت:
در دنیا، 50 میلیون کودک بازی تنیس را آغاز می کنند. 5 میلیون نفر یاد می گیرند که چگونه تنیس بازی کنند. 500  هزار نفر تنیس را در سطح حرفه ای یاد می گیرند. 50 هزار نفر پا به مسابقات می گذارند. 5 هزار نفر سرشناس می شوند. 50 نفر به مسابقات ویمبلدون راه پیدا می کنند. چهار نفر به نیمه نهایی می رسند و دو نفر به فینال ...

و آن هنگام که جام قهرمانی را روی دستانم گرفته بودم، هرگز نگفتم خدایا چرا من؟

و امروز هم که از این بیماری رنج می کشم، نیز نمی گویم خدایا چرا من؟

/ 10 نظر / 5 بازدید
استاد معرفت

به نام خدا با درود و مهر صرف نظر از اینکه با برخی از دوستان ارتباطی بیش از ارتباط مجازی و اینترنتی داریم، بله میتونه از همین طنابهای نامرئی باشه با این تفاوت که یک سر این طناب دست یک دوسته ... همین! راجع به این پستتون هم باید بگم اگر به جای چرا من؟.... چرا نه؟ بگذاریم جواب خیلی از سوالاتمون رو میگیریم . بیش از این نبود روا شرح کلام .... یا حق ...

مريم

سلام رهای خوبم اول از همه اومدم پيش تو چه انتخاب خوبی داری تو مطالبت نوشته هات انرژی و اميد می دن به ادم امروز حالم زياد خوب نيست اين نوشتت من برد تو فکر ممنونم رها

صداي تنهايي

سلام عزيزم خيلی زيبا بود واقعا نبايد بگيم چرا من هر چيزی تقدير ماست منم آپ کردم گلم تونستی سر بزن

امير جاده ها

گاهی اوقات جايگاه خود را گم می کنيم و اين اتفاق به راحتی برايمان اتفاق می افتد... وقتی روزهای اوج خود را سپری می کنيم غافل از روزهايی هستيم که در پيمودن راهمان به فراز داشتيم می فرسوديم و تمام می شديم... شايد بی ربط باشد اين سخن ولی من به اين می انديشم که انسان بايد از تمامی برهه های زندگانی اش بعنوان راهی برای تعالی و اعتلای ارزشهايی که لايق آن است بهره ببرد و از تمامی لحظات آن بهره مند شود... دوستی زيبا نوشته بود زمانی اينگونه فراز و فرود ها را که برايت خواهم نوشت... راستی قولب داده بودی؟ يادت هست؟ خلبان؟ بنويس بگو پدر،خلبان،ياد،حكايت... مشتاقانه در انتظارم...انتظاري سخت. و يك چيز ديگر: جاده هايم اينبار راه به آسمنها برده اند و از پس آن بومي آلوده به نقشي ناتمام را دريده اند و باز بر زمين جاري گشته اند... اگر خسته نيستي از پيمودن جاده ها بيا و با من حرف بزن... حرف.

اوج و فرود آدمی . . . به امواج اقیانوس نگاه کن ؛ هر چه موجها بالاتر می روند، فرودی که به دنبال آن می رسد عمیق تر است . زمانی تو موجی و زمانی گودی خالی ِ بعد از آن ، از هر دوی اینها لذت ببر . نگو دوست دارم همیشه در اوج باشم ، این ممکن نیست . صرفا" این واقعیت را ببین و بپذیر این ممکن نیست . هرگز چنین چیزی رخ نداده و نخواهد داد .این به سادگی غیر ممکن است ؛ جزء طبیعت امور نیست. پس چه کار باید کرد ؟ ؟ ؟ . . . از اوج قله تا زمانی که ادامه دارد لذت ببر و وقتی نوبت فرود فرا رسید ، از آن مگذر و لذتش را بشناس . . . دره چه اشکالی دارد ! پایین بودن چه اشکالی دارد ؟ - آن به معنی استراحت است - . قله یعنی هیجان و هیچکس نمی تواندمدام در هیجان به سر ببرد . پس همواره لذت ببر . . . نوشته ای از حميد وبلاگ اين تويی نه من - در پيوند وبلاگهای من -

امير جاده ها

باز هم سلامی دوباره خواستم بگم که اون متنی که قولش رو داده بودم همين بود که اون پايينه... يادم رفت و بدون نام فرستادمش

مريم

سلام رهای خوبم باهام قهری؟ دلم برات تنگ شده حالا ميری پيش رضا نميای پيش من اره؟ کامنتت رو ديدم خيلی خوشحال شدم مراقب خودت باش

اعظم

سلام دوست خوبم خوشبختی آدم توی اینه که تلاش رو انجام بده. اونوقت که نتیجه واقع شد، دیگه عذاب وجدان نداره که "از ماست که بر ماست".و مطمئنه اونچه حضرت دوست، حضرت عشق براش رقم میزنه از همه بهتره.

اعظم

زندگی زیباست ای زیبا پسند... (عشق مطلق زشتی نمی آفرینه.) صیقلی کن صیقلی کن صیقلی... (این صیقلی کردن راحت نیست، مولانا خودش هم می دونسته. کسی مثل شمس رو می خواد.)

صداي تنهايي

سلام عزيز خيلی بهم روحيه ميدی ممنونتم منم همچنين موفق باشی و هميشگی