مثل این پلهای چوبی قدیمی (که ما بیشتر توی فیلمها دیدیم)
برای رسیدن باید از روی این پل گذشت
پل باریک است
زیر پل یک دره عمیق و ترسناک
گذر از پل چندین شبانه روز طول می کشد
بعضی وقتها انقدر تاریک میشود که نمی توانی زیر پایت را ببینی
اگر از موقعی که نور هست استفاده کنی می توانی به سالم بودن پل اعتماد کنی و در تاریکی با یقین به درست بودن پل حرکت کنی
راهنما داری ولی تصمیم چگونه رفتن با توست
سرعت رفتن تا به مقصد رسیدن دست خود توست
تنها باید از این پل گذر کنی
روی همین پل جاذبه هایی دارد که گاه ترا از حرکت باز می دارد
و منظره هایی که عبور را فراموشت می کنند
...
خوشا آنان که از انتهای پل یادشان نمی رود
خوشا آنان که از پل می گذرند

اما

خوشا آنان که از پل نمی گذرند
پرواز می کنند
ره صد ساله را یک شبه می روند

خداوندا به ما نیز پرِ پرواز عطا کن.