تقدیم به رامات عزیز

خوشا به حال کسی که قصه‌ي زندگيش مثل  حباب‌ باشه

چقدر قشنگ است که مثل یه حباب سبک باشی، بالا بری و در اوج و در آغوش محبوب محو شوی

قطره به دنبال بزرگ شدن از آسمان رو به زمین فرود آمد و از روی زمین به زیر فرو غلطید و در تاریکی گرفتار شد

قطره فرصت یافت فکر کند که در اوج بود و بزرگی را در حضیض می خواست

قطره از خدا خواست و خدا قطره را فرصتی دوباره داد 

قطره حرکت کرد،‌ به دریا رسید، از دریا جداشد، حباب شد، اوج گرفت و در خدا محو شد

بزرگی از آن یافت کو پست شد  در نیستی کوفت تا هست شد

قطره دریاست اگر با دریاست   ور نه او قطره و دریا  دریاست