در احوال پیامبر اکرم (ص) نوشته اند که حضرت کلام احدی را قطع نمی‌کرد.

هرگز نشد کسی با پیامبر دست دهد و آن حضرت زودتر از طرف مقابل، دست خود را بکشد.

هرگز نشد آن حضرت با کسی در کاری همکاری کند و پیش از آن فرد از آن کار منصرف گردد.

هرگز نشد کسی با آن جناب سر صحبت را باز کند و ایشان قبل از مخاطب خود، سکوت کند.

اگر کسی وارد می‌شد و در خدمت حضرت می‌نشست ایشان هرگز قبل از آنکه آن فرد از جای خود برخیزد از مجلس بلند نمی‌شد و همیشه هنگام سخن گفتن تبسمی بر لب داشت

(سنن النبی، فصل آداب معاشرت).